"..............................................
Καὶ μὴ γελᾶς καὶ μὴν κλαῖς καὶ μὴ χαίρεσαι


Μὴ σφίγγεις ἄδικα τὰ παπούτσια σου σὰ νὰ φυτεύεις πλατάνια

Μὴ γίνεσαι ΠEΠPΩMENON

ΠΡΕΣΠΕΣ  21/8/10

Γιατί δὲν εἶναι ὁ σταυραητὸς ἕνα κλεισμένο συρτάρι

Δὲν εἶναι δάκρυ κορομηλιᾶς οὔτε χαμόγελο νούφαρου

Οὔτε φανέλα περιστεριοῦ καὶ μαντολίνο Σουλτάνου

Οὔτε μεταξωτὴ φορεσιὰ γιὰ τὸ κεφάλι τῆς φάλαινας.

Εἶναι πριόνι θαλασσινὸ ποὺ πετσοκόβει τοὺς γλάρους

Εἶναι προσκέφαλο μαραγκοῦ εἶναι ρολόι ζητιάνου

Εἶναι φωτιὰ σ᾿ ἕνα γύφτικο ποὺ κοροϊδεύει τὶς παπαδιὲς καὶ νανουρίζει τὰ κρίνα

Εἶναι τῶν Τούρκων συμπεθεριὸ τῶν Αὐστραλῶν πανηγύρι

Εἶναι λημέρι τῶν Οὔγγρων

Ποὺ τὸ χινόπωρο οἱ φουντουκιὲς πᾶνε κρυφὰ κι ἀνταμώνουνται

Βλέπουν τοὺς φρόνιμους πελαργοὺς νὰ βάφουν μαῦρα τ᾿ αὐγά τους

Καὶ τόνε κλαῖνε κι αὐτὲς

Καῖνε τὰ νυχτικά τους καὶ φοροῦν τὸ μισοφόρι τῆς πάπιας

Στρώνουν ἀστέρια καταγῆς γιὰ νὰ πατήσουν οἱ βασιλιάδες

Μὲ τ᾿ ἀσημένια τους χαϊμαλιὰ μὲ τὴν κορώνα καὶ τὴν πορφύρα

Σκορπᾶνε δεντρολίβανο στὶς βραγιὲς

Γιὰ νὰ περάσουν οἱ ποντικοὶ νὰ πᾶνε σ᾿ ἄλλο κελλάρι

Νὰ μποῦνε σ᾿ ἄλλες ἐκκλησιὲς νὰ φᾶν τὶς Ἅγιες Τράπεζες

Κι οἱ κουκουβάγιες παιδιά μου

Οἱ κουκουβάγιες οὐρλιάζουνε

Κι οἱ πεθαμένες καλογριὲς σηκώνουνται νὰ χορέψουν

Μὲ ντέφια τούμπανα καὶ βιολιὰ μὲ πίπιζες καὶ λαγοῦτα

Μὲ φλάμπουρα καὶ μὲ θυμιατὰ μὲ βότανα καὶ μαγνάδια

Μὲ τῆς ἀρκούδας τὸ βρακὶ στὴν παγωμένη κοιλάδα

Τρῶνε τὰ μανιτάρια τῶν κουναβιῶν

Παίζουν κορῶνα-γράμματα τὸ δαχτυλίδι τ᾿ Ἅη-Γιαννιοῦ καὶ τὰ φλουριὰ τοῦ Ἀράπη

Περιγελᾶνε τὶς μάγισσες

Κόβουν τὰ γένια ἑνὸς παπᾶ μὲ τοῦ Κολοκοτρώνη τὸ γιαταγάνι

Λούζονται μὲς στὴν ἄχνη τοῦ λιβανιοῦ

Κι ὕστερα ψέλνοντας ἀργὰ μπαίνουν ξανὰ στὴ γῆ καὶ σωπαίνουν

Ὅπως σωπαίνουν τὰ κύματα ὅπως ὁ κοῦκος τὴ χαραυγὴ ὅπως ὁ λύχνος τὸ βράδυ.
..................."

Ν. ΓΚΑΤΣΟΣ , ΑΜΟΡΓΌΣ

C V
(1948-1960)

EΛBIEΛA, MEZ, DDT, INBI, ΩPΛ, OEΔB,

OΦH, AEK, OΣΦΠ, EPE, EΔA,

TTT, EEΣ, EIP, TAE, ΣΠAΠ, EHΣ, KTEΛ

(1961-1980)

ΔEΘ, XANΔ, ΠIKΠA, AXEΠA, WC, AΠΔ, IKY,

BBC, MGM, REM, UFO, 2CV, 4L, VW, MG, ΔX,

EΣO, ΣEAΠ, ΛOK, ΓEΣ, AM, AΣΔEN, KEBOΠ, APBXΠ, KΨM, BLR, ΓEEΘA, YENEΔ, TNT

OTE, ΔEH, OΣE, OA, EOT, EYΔAΠ, EPT,

TELEX, LP, HI-FI, B&O, CB, FM,

KOBA, KKE, KNE, EKKE, EAP, ΠAΣOK, ΔHKKI, ΔIANA, NΔ,

EΣA, KYΠ, EOKA,

HΠA (TWA, ITT, FBI, CIA, LA, JFK), DDR, EΣΣΔ (KGB, GPU),

WMF, AEG, NEFF, IBM,

ΠAOK, UEFA, ΠPOΠO, OΠAΠ,

ΦEK, ΠΔ, ΓEΣEE, AΔEΔY, TΣ, ΠΦ, OAEΔ
(1981-2008)

NΠIΔ, IKA, OE, EΠE, AΦM, AMA, ΔOY, ΦAEE, ΦΠA, ΛAΦKA, EKAΣ, AΣEΠ, ΣΔOE,

EΔE, AEΠ, OOΣA, KEΠ, OAKA,

IX, BMW, ABS, KOK, EΛΠA, KTEO,

TLS, KOA, EΛΣ, VIP, EKEBI, OΣΔEΛ,

FIR, FYROM, EOK, EE, OΠEK, KΠΣ,

ΓOK, YΠEXΩΔE, MDF, PVC, TEE,

EΛTA, EMY, ΔEKO, MHKYO,

ΣYPIZA, EΛAΣ, 17N, MAT, ΓAΔA,

EΣY, TEBE, EKAB, KAT, ΓNA, KAΠH, OAEE

HIV, HDL, LDL, LDH, RBC, TKE, PSA, γ-GT,

TV, VHS, FAX, SIM, PIN, PUK, SMS, MMS, 3G

EKAM, ATM, BTU, DHL, WWF, MME, AGB, EBU,

RPG, CD, DVD, DCC, DVD-ROM,

PC, UPS, RAM, MB, GB, HP, XP, USB, ADSL, MP3, i-POD, GPS,

DTP, RGB, CMYK, JPG, WWW, CERN

SOS
ΔHMHTPHΣ KAΛOKYPHΣ

Διαβάζει ένα βιβλίο προσηλωμένη ψυχή τε και σώματι. Και τι σώματι! Flocafe Aμαρουσίου εννέα και μισή το πρωί. Κάθε τόσο κάνει μια χειρονομία με τακτικότητα εκκρεμούς. Να ʼναι κάποιο μυγάκι που την ενοχλεί, ένας ανεπαίσθητος χαιρετισμός προς τον απέναντι νεαρό ή ένα άπαγε προς εμένα αφού,δεν μπορεί, θα ʼχει πιάσει το βλέμμα μου πάνω της ερωτηματικό, αυμαστικό, αποσιωπητικό.


Πάνω στην ώρα χτυπάει το κινητό της. Το σηκώνει και μιλάει ρώσικα, χειρονομώντας, σαν να τα γράφει στον αέρα. Ακούω, βλέπω, σωπαίνω κι ας μην καταλαβαίνω, μαγεμένος από την ενσαρκωμένη προσωδία της ομορφιάς της. Εύχομαι ποτέ να μην τελειώσει, μα κάποτε τελειώνει.

Ξαφνικά σηκώνει το ανοιχτό βιβλίο με το ένα χέρι στο ύψος του στήθους της και το κλείνει απότομα σαν μυγοπαγίδα. Το ανοίγει μετά προσεκτικά, φυσάει τη σελίδα και με κοιτάζει κατάματα. Χαμογελάω χαζά.

– Πούσκιν; τη ρωτάω.

– Πούσκιν, μου απαντάει.

– Ρωσίδα; της κάνω.

– Ουκρανή, διορθώνει.

Πουτάνα, σκέφτομαι.

– Όχι・ ποιήτρια, μου λέει.

Και ξανακάνει την ίδια χειρονομία-μυγάκι, που τώρα μεταφράζω άπαγε αμέσως, σίγουρος πλέον ότι τόση ώρα διάβαζε τις σκέψεις μου.
 
γυναικων, Μιχάλης Γκανάς

Αναγνωστάκης Μανώλης - Επιτύμβιον




Πέθανες κι έγινες κι εσύ: ο καλός.

Ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.

Τριάντα έξη στέφανα σε συνοδέψανε, τρεις λόγοι αντιπροέδρων,

εφτά ψηφίσματα για τις υπέροχες υπηρεσίες που πρόσφερες.

Α, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο το 'ξερα τι κάθαρμα ήσουν,

τι κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα.

Κοιμού εν ειρήνη δε θα 'ρθω την ησυχία σου να ταράξω.

(Εγώ, μια ολόκληρη ζωή μες στη σιωπή θα την εξαγοράσω

πολύ ακριβά κι όχι με τίμημα το θλιβερό σου το σαρκίο).

Κοιμού εν ειρήνη. Ως ήσουν πάντα στη ζωή: ο καλός,

ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης

Ο ΔΑΙΜΟΝΑΣ του  Μ. Σαχτούρη
"Το μυαλό μου κουρασμένο
 πώς έπεσα
 και τσακίστηκα
 τώρα
 με δεκανίκια
 χρυσά τρίγωνα, χρυσά τετράγωνα γύρω κρεμνάω
 τώρα η άσπρη φίλη μου, μαύρο φάντασμα
 τώρα η μαύρη φίλη μου άσπρο φάντασμα
 κι εκείνη που χάθηκε με τ' ασημένιο καρφί
 στον ποταμό
 δεν ξέρω ποιος; ο ήλιος ή το χιόνι
 δεν ξέρω ποια; τα χελιδόνια ή τα σπουργίτια
 μετράω ολοένα μετράω
 η μητέρα μου ολοένα κλαίει
 μετράει η μητέρα μου ολοένα μετράει. "

"Πεθαίνουν τα όνειρά μας μέσα στην εκπλήρωση.


Και μόνο εκείνα τ' άλλα, που η τύχη ή έστω οι περιστάσεις

τους αρνήθηκαν την ύπαρξη, εκείνα ζουν για πάντα.

Κι όταν, καμιά φορά, ξυπνάς τη νύχτα

τ' ακούς να πεταρίζουν μέσα σου, τεράστια κι άγρυπνα

σαν τα δυστυχισμένα βλέφαρα των τυφλών"
 
Τ.ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

e-mail
"Να παίρνεις γράμματα απ όλες τις γωνιές του κόσμου
κι εκείνο  το ένα, το ρημάδι, να μη λέει να φανεί"

Πρέπει τώρα να κάψω μία μία τις λέξεις
για να θυμηθώ ξανά το πρόσωπό σου
Ακολουθία  Fibonacci, Ευγενία Λουπάκη

"Αίφνης, μια φωτεινή κηλίδα
Ένα κορίτσι, με καλώδια στ αυτιά
Και πέντε σκουλαρίκια
Με τη γυμνή κοιλιά προτεταμένη
Κοιτάει μοβόρικα πίσω απ τα παρανο- ι-κά  μαλλιά του
Ας της χαμογελάσουμε σήμερα
Θα τη λοβοτομήσουμε αύριο"

Ακολουθία Fibonacci, Ευγενία Λουπάκη

το πλοίο μου στο λιμάνι

και τα πανιά του έχουν σκορπίσει

άκουσέ με ομορφούλα

χάιδεψέ μου το κεφάλι

δεν υπάρχει τίποτα πέρα από δω

τίποτα δεν έχει γίνει

τίποτα δεν θα ειπωθεί

beyond here lies nothin, BOB DYLAN





ΘΕΑΤΡΟ ΑΤΤΙΣ, ΜΑΟΥΖΕΡ

O διάβολος με το κηροπήγιο (Απάνθισμα Γ. Δουατζής)

...κι ύστερα ξανά μονάχος μ'ένα ωραίο παράθυρο στο χέρι, που το

είχα βρεί μες στ' όνειρο...

Σκέφτομαι, αλήθεια, γιατί όλα αυτά, αφού με πολύ λιγότερα μπορεί κανείς να χαθεί.

...η εξέγερση θα γίνει τα μεσάνυχτα, έλεγαν, "έτσι θα μάθουμε και την ώρα", είπε κάποιος...

Δώσε, λοιπόν, Kύριε, σε κάθε βιβλίο να υπάρχει μια σελίδα σκισμένη...

..." θα το βρείς, του λέω, αλλά ύστερα τί θα κάνεις! "

...ώ χρόνε, γέρο-υφαντή, άφησε μιά καλή ιστορία για το τέλος.

Eίμαι άντρας, και με μιά φτωχή βιογραφία πρέπει να ετοιμάσω

μιά δίκαιη αναχώρηση.

...στις έγκυες μάλιστα σήκωναν το φόρεμα

κι έβρισκαν πανάρχαια κλοπιμαία...

Yπάρχουν, αλήθεια, χιλιάδες τρόποι να κερδίσει κανείς τη ζωή του

μα ένας μόνο για να τη χάσει.

...στο τέλος, ανάμεσα στους επιζώντες έβρισκες τους πιό αληθινά πεθαμένους...

...και πές στους φίλους μας

πως έχασαν την αιωνιότητα, μονάχα εκείνοι που έπαψαν να τη

θυμούνται...

Φτωχή ανθρωπότητα, δεν πρόφτασες ούτε ένα μικρό κεφάλαιο να

γράψεις ακόμα...

Aλλά δεν μπορώ παρά να κλάψω, κάθε φορά που το χέρι μου αγγί-

ζει στον αφαλό της πόρνης

αυτά τα μικρά χνούδια - σαν κάποιος να μου συνεχίζει μια τρυφερή

διήγηση

απο πολύ μακριά...

..κι οι πραγματικές ιστορίες έγιναν σπάνιες.

...λύσσαγαν που τους ξέφευγα διαρκώς,

δεν ήξεραν

πως έπρεπε να πάω το γράμμα...

Kι όλα τα σχέδια για τη μεγάλη

απόδραση κλεισμένα σ' ένα μικρό άχρηστο κουτί,

έτσι που αν το άνοιγαν δε θά 'βρισκαν παρά λίγο χιόνι από έναν

παιδικό περίπατο...

...ή να πονέσω τόσο πολύ που ο Θεός να υπάρξει...

...κάθε φορά που κάποιος μπαίνει στη ζωή σου,

είναι σαν να σου παίρνει μια βελόνα γραμμοφώνου, ώσπου, τελικά,

πρέπει να τραγουδήσεις μόνος σου...

Συλλογιέμαι, αλήθεια, πως άν είχα μια αιωνιότητα στη διάθεσή μου

θ' αποτελείωνα, ίσως, αυτό το ταξίδι απ' την πόρτα μου ώς τ' αντικρινό περίπτερο... ...ώσπου ένα μικρό τυχαίο άστρο μου 'παιρνε και το τελευταίο επιχείρημα

πως δεν είναι ωραίος ο κόσμος!

...δεν έμεναν παρά τα λιγοστά φανάρια με το κίτρινο φως

κι η νοσταλγία ενός κόσμου έξω απ' τον κόσμο.

...όταν ήρθε η στιγμή να πληρώσω, έβγαλα απ' την τσέπη μου την άδεια κουβαρίστρα της μητέρας - ενώ έπρεπε να μου δώσουν και ρέστα οι άθλιοι!

...η εξέγερση έριχνε πάνω απ' την πόλη μιά σκάλα, σαν την προσευχή...

Eίμαι, λοιπόν, ξεγραμμένος

σαν το θαύμα που κάνει ακόμα πιό αβέβαιη τη ζωή...

...σαν τους φτωχούς συγγενείς που τους αφήνεις να σε κλέβουν,

για να νοώθεις πιό πλούσιος...

...αφού όλα όσα ζούμε απλώς περνούν

και μόνο αργότερα θα γίνουν μέσα μας.

...αφού η ομορφιά είναι το πιό συλλογισμένο απ' τα πένθη μας...

...κι ο οίκτος έχει ξύλινο πόδι κι ακούγεται...

...κι ο Bλαδίμηρος Iλιτς έκανε τον πεθαμένο για να μη συναντήσει το βλέμμα μου

(1975),Τάσος Λειβαδίτης

"Το επεισόδιο έληξε". Η βάρκα του έρωτα συντρίφτηκε πάνω στην καθημερινότητα. Έχω ξοφλήσει τους λογαριασμούς μου με τη ζωή. Προς τι, λοιπόν, η απαρίθμηση των αμοιβαίων πόνων, των συμφορών και των προσβολών; Να 'στε ευτυχισμένοι.»

"Δε μ' αρέσει να γράφω
επαναστατικές προκηρύξεις,
φιοριτούρες, έπη
και διθυραμβικές γελοιότητες.

Για έρωτες μ' αρέσει να μιλάω
και για φιλίες,
τυχαία περιστατικά
τσιτάτες διασκεδάσεις και οινοποσίες.

Τ' άλλα τ' αφήνω στους επίκαιρους!"

Nέστορας Ι. Πουλάκος "Βακχικόν".

ΣΤΗΝ ΠΑΡΈΑ ΤΗΣ ΚΑΝΕΛΛΑΣ 23/4/2010

Απόπειρα στο Άγιο Όρος

"Τίποτε μαραμένο κι όλα ευωδιαστά στον Άθω.
Μακάριες υγρασίες στους τοίχους
εξογκωμένο το σκοτάδι ως το ξημέρωμα
τραχιά κρεβάτια κι αγουροξυπνήματα ως αρμόζει.
Και βλοσυρή τροφή της αγιοσύνης.
Ήδη ανάερα σουρσίματα διαδρόμων
μυστήρια συνοφρύωσης και κρυφομιλήματα
από αβαρείς καλόγερους μας οδηγούν
στον απόλυτο θόλο :
εκεί προϊστορικά κεριά με τη σοφία τους άσβεστη
εκεί κι οι συνεχείς προσευχές
σαν χτύπος της καρδιάς.
Κανένας πια μες στην κατάνυξη δεν αμφιβάλλει
πως με ασφάλεια πλησιάζει η σωτηρία.

Κίνδυνος μέγας
κι απ τον οποίο με τη φυγή μας
πρέπει να σωθούμε"

Αφιέρωμα στους φίλους της απόπειρας

Και στην αναγεννημένη φίλη που στειλε τη βροχή για ν αλλάξω το νερό στις φωτογραφίες.
Μπαρ "το ναυάγιο " , 2η πρωινή, στο πέρασμα από τη πόλη των φαντασμάτων.

Κηδείας εγκώμιο

"Στις εκκλησίες Σου
θα με δεις να μπαίνω
μόνο σε κηδείες
Εκτός απ της απώλειας
την οργή και την οδύνη
πρέπει συχνά και τη νεκρώσιμη
ν ακούω ακολουθία.
Ν ακούω πως κάποτε
περ απ τους τ αγαθά
όλοι οι τα φαύλα πράξαντες
- και ποιος να εξαιρεθεί ?
απ τη γαλήνη των μνημείων θα εγερθούν
αβοήθητοι σε Ανάσταση, λες, Κρίσεως.
Τέλος πρέπει ν ακούω πως νίπτεις και τας χείρας
ότι ου ποιείς το Θέλημά Σου
αλλά εκείνο ενός αορίστου Πατρός
Κηδεία
τυφλή απειλή
υπόσχεσης αθέτηση.
Κηδεία
Μεγάλη εσύ Παρασκευή του ανθρώπου
δίχως Σάββατο"
Γ. ΒΑΡΒΕΡΗΣ, ο άνθρωπος μόνος

"Εδώ και σαράντα χρόνια
ο θάνατος στέκει πλάι μου
είναι μι ασπροντυμένη κοπέλα
κάθε μέρα μου ζυμώνει το ψωμί
μαντάρει τις κάλτσες
που και που ρίχνει μια κρυφή ματιά
και με κοιτάζει.

Κι εγώ γράφω κόκκινους στίχους
χτίζω γκρεμίζω πύργους
στην Ισπανία
και περνάνε χρόνια και χρόνια
ασπρίζουν τα μαλλιά της κοπέλας
ασπρίζουν τα μαλλιά του θανάτου
κάθε μέρα μου ζυμώνει το ψωμί
μαντάρει τις κάλτσες
κι όλο ρίχνει κλεφτές ματιές
ματιές απορημένες
σε μένα
που ατάραχος πάντα χτίζω
γκρεμίζω πύργους
στην Ισπανία"

Αναπόληση
"Θα καταργήσω τον ουρανό θα καταργήσω τη γη
και θ' αφήσω μόνο ένα ουζερί
για ένα πιοτό για ένα τραγούδι για ένα χορό
κ' εσύ
να περνάς απ' έξω."

"Το παντελόνι του το άφησε στα δόντια των σκύλων.
Με το σακάκι του σκέπασε ένα άγαλμα"
Τάσος Λειβαδίτης